Nanine Linning

Nanine Linning (1977) ontving na haar afstuderen op choreografie aan de Rotterdamse Dansacademie van het Prins Bernhard Cultuurfonds een aanmoediging subsidie om haar eerste professionele productie te maken: Tribeca. Daarna creëerde zij als freelancer met haar stichting Pipsters in een hoog tempo een reeks dansvoorstellingen voor de kleinere theaters in binnen- en buitenland.

Naast haar eigen freelance producties werd zij met ingang van seizoen 2001-2002 aangesteld als huischoreograaf bij Scapino Ballet Rotterdam. Hier creëerde zij haar overrompellende debuut voor het grote toneel, The Neon Lounge (12 dansers) gevolgd door het ruige stuk SCUM, een choreografie voor 9 mannen (2002). Andere grote stukken voor Scapino waren Lighthouse voor 15 dansers (2002), Bubble Gum Wrapper (2003), Suites of Lux (2004), Karpp XL (2004) en haar afscheidswerk Endless Song of Silence. Tevens was haar werk te zien in Twools: Indecision Ensign in 1999, het al bestaande ‘Mono/Stereo’ in 2001, No Artificial Sweetener met dichter Mustafa Stitou in 2002, Double Helix (2003) en Christal Delight (2004). Voor de Museumnacht 2004 creëerde Linning diverse dansperformances in het Nederlands Architectuur Instituut (NAi) in Rotterdam.



Linning werd genomineerd voor de NPS Cultuurprijs 2000. In 2002 ontving zij voor haar oeuvre de ‘Wim Bary Perspektief prijs’, een aanmoedigingsprijs voor jonge scheppende kunstenaars binnen het genre muziek en theater. Ook ontving zij de Kunstprijs 2004 voor haar gehele oeuvre. ‘Bacon’ werd geselecteerd voor de Nederlandse Dansdagen en won bovendien de Zwaan (VSCD-dansprijs) voor de beste dansproductie 2004-2005.

In het buitenland was haar freelance werk o.a. te zien in: Stuttgart (D), Munchen (D), Londen (GB), Lublin (PL), Lille (FR), Johannesburg (ZA), Antwerpen (B), Singapore (SP), Dublin (IR) Uzes and Parijs (FR).

Begin 2006 heeft Nanine Linning Scapino Ballet Rotterdam verlaten om zich met haar eigen gezelschap Dance Company Nanine Linning verder te ontwikkelen als choreograaf en zich te profileren in binnen en buitenland met haar eigen producties.

In 2009 werd zij benoemd tot artistiek leider van de Dance Company Theater Osnabrück in Duitsland en in 2012 vertrok zij naar Heidelberg waar zij haar eigen gezelschap verbond aan het theater van Heidelberg.

In 2016 werd Nanine aangesteld als artistiek directeur van het Internationale Choreografenconcours in Hannover, waarvan zij al drie jaar in de jury zat. Zij volgde in deze functie Ed Wubbe op die vanaf 2004 de artistieke leiding had.

Nanine Linning werd onderscheiden met o.a. de Wim Barry Perspectiefprijs (2002), de Philip Morris Kunstprijs (2004) en de VSCD dansprijs De Zwaan (2005).

Choreografieën voor Scapino Ballet Rotterdam

Endless Song of Silence (2005)

Karpp XL (2004)

Suites of Lux (2004)

Christal Delight - TWOOLS 6 (2004)

Hightide - TWOOLS 6 (2004)

Bubble gum Wrapper (2003)

Double Helix (2003)

No Artificial Sweetener - GDMW (2001) - TWOOLS 5 (2002)

Lighthouse (2002)

SCUM (2002)

The Neon Lounge (2000)

Indecision Ensign TWOOLS 1 (1999)
 

Opleiding
Rotterdamse Dansacademie (Codarts)
Opleiding
Rotterdamse Dansacademie (Codarts)
Menu