Recensie-citaten:
SISTER FURY
"Al zijn de armen en benen van gastdanseres Ilja Louwen nog zo grillig kronkelend en al draait Henna Lee nog zo spits en fel, het is de zachtere toets van de imposante Bonnie Doets die wint. In plaats van agressief en razend wanhopig is Sister Fury veleer het toonbeeld van verzoening, troost en tederheid en van berusting in dit gedeelde lijden"
(NRC, 15 april 2004)
"Vooral Ilja Louwen, voor één keer terug bij haar oude gezelschap, profileert zich sterk als de dominante oudste zus met een scherp gesneden expressie waarin moederlijke gevoelens en frustraties om de voorrang strijden. De rollen van Bonnie Doets en Henna Lee hebben een lyrischer karakter."
(Telegraaf, 14 april 2004)
"Sister Fury is fraai gestileerd maar heeft een emotioneel, dramatische context. En laat daarom een onuitwisbare indruk na."
(Haagsche Courant, 9 april 2004)
UNZIP
"Rodrigues Xaviers danstaal is scherp en helder. Zowel in de hoekige, krachtige bewegingen als in de ronde zachte fragmenten. Zeer eigen en uitgesproken. Het zevental danst in wisselende formaties die soms verrassend mooi samenvallen."
(Rotterdams Dagblad, 2 april 2004)
"In Unzip geven de langgerekte bewegingen, terwijl het lichaam in de breedte de ruimte verovert, weliswaar een gespierd gepassioneerde wereld aan, maar de heftig voorover vallende rompen lijken naar een kwetsbaar onderdeel daarvan te verwijzen."
(Haagsche Courant, 9 april 2004)
"UNZIP is een goed gedoseerde choreografie vol soepele armbewegingen en lekkere heup- en schouder 'moves' die Xavier rechtstreeks uit zijn vaderland Brazilië lijkt te hebben geëxporteerd." (Trouw, 14 april 2004)
NOCTURNE
"Nocturne van Lopez Ochoa pakt je vanaf het eerste moment mee in de wereld van acht vrouwen die zich of volgens het boekje gedragen, of daarbuiten gaan. Het stuk raakt je."
(Rotterdams Dagblad, 2 april 2004)
"In deze frisse choreografie ontregelt Ochoa het vrouwelijke clichébeeld door een stevige grip op dramaturgie en bewegingsmateriaal."
(Trouw, 14 april 2004)
"Aan de vleugel pingelt een van de dames heel dromerig een deuntje en dat is het begin van het verhaal, waarin de vrouwen langzaam maar zeker zichzelf bloot geven en met veel pret en verve samen tegen alle etiquette en aangeleerde goede manieren ingaan. Op pianomuziek van Chopin danst dit stuk lekker weg en daar is niets mis mee, want het biedt ook de toeschouwer een prettige en vaak verrassende ervaring."
(Limburgs Dagblad, 14 april 2004)