Helena Rasker studeerde in 1994 cum laude af aan het Koninklijk Conservatorium te Den Haag. Zij vervolgde haar studie aan het Tanglewood Music Center in de VS. Momenteel wordt zij gecoached door Diane Forlano in Londen. Helena Rasker wordt door de pers geroemd vanwege de warme kwaliteit van haar stem en haar sterke muzikale expressie.
Van barok tot modern
Het repertoire van Helena Rasker is uitgebreid en reikt van barok tot modern, van kamermuziek tot oratorium en opera. Ze zong vele grote werken van J.S.Bach, zoals de Hohe Messe op het Festival de la Chaise-Dieu in Frankrijk, oratoria van Vivaldi, Händel, Haydn, Mozart, Mendelssohn, Dvořák, Martin en Szymanowski. Daarnaast vertolkte ze de Tsvetajeva Lieder van Schostakovich en Night in Memphis van Sofia Gubaidulina met het Schoenberg Ensemble o.l.v. Reinbert de Leeuw in het Concertgebouw in Amsterdam. Het Musikkollegium Winterthur nodigde haar ook uit voor de Tsvetajeva Lieder en de Kindertotenlieder van Mahler. Ook zong ze de Wesendonk Lieder van Wagner in de Henze-versie o.l.v. Lev Markiz in Genève, alsook de Biblische Lieder van Dvořák o.l.v. Markiz en de Lieder eines fahrenden Gesellen van Mahler o.l.v. Henk Guittart tijdens het Gergiev Festival in Rotterdam.
Operaproducties
Op operagebied werkte Helena Rasker mee aan Schönberg's Moses und Aron in een co-productie van de Nederlandse Opera en de Salzburger Festspiele o.l.v. Pierre Boulez (op CD opgenomen), en aan Vivier's Reves d'un Marco Polo bij DNO o.l.v. Reinbert de Leeuw en onder regie van Pierre Audi. Ze zong de derde dame en de knaap in Mozarts Die Zäuberflote in een productie van Zomeropera Alden Biesen (België), en de rol van Lola in Mascagni's Cavalleria Rusticana in producties van Opera Zuid en Opera Ahoy.
Orkesten en ensembles
Helena Rasker werkte met dirigenten als Lev Markiz, Reinbert de Leeuw, Michel Corboz, Christian Zacharias, Ingo Metzmacher, Pierre Boulez, Jaap van Zweden, Peter Neumann en Thomas Hengelbrock. Ook zong ze met vele orkesten en ensembles zoals het Koninklijk Concertgebouw Orkest, het Orchestre de la Suisse Romande, het Residentie Orkest, het Nederlands Kamerorkest, het Gulbenkian Orkest, het Schoenberg Ensemble, Collegium Cartusianum, de Kamerorkesten van Genève en Lausanne en het Ensemble Vocal de Lausanne.
Kamermuziek
Op kamermuziek gebied zong Helena Rasker diverse werken van Luigi Nono, Sciarrino's Infinito Nero met het Ives Ensemble, Schoenberg's Pierrot Lunaire met leden van het Concertgebouw Orkest, de Galgenlieder van Gubaidulina met leden van het Rotterdams Philharmonisch Orkest, de Liebeslieder Walzer van Brahms met Leo van Doeselaar en Wyneke Jordans en een programma van Franse liederen, samen met Johannette Zomer en Reinild Mees. Ze werd ook uitgenodigd door Dawn Upshaw om deel te nemen aan een van haar concerten in de Carte Blanche serie in het Concertgebouw in Amsterdam.
CD-opnamen
Helena Rasker werkte mee aan verschillende CD-opnamen zoals een live-opname van Nono's Prometeo in de Salzburger Festspiele o.l.v. Ingo Metzmacher, Nono's Guai ai Gelidi Mostri o.l.v. Andre Richard, het Requiem van Michael Haydn o.l.v. Christian Zacharias en werken van Claude Vivier o.l.v. Reinbert de Leeuw.
Afgelopen seizoen
Het afgelopen seizoen was Helena Rasker o.a. te horen in Gluck's Orfeo o.l.v. Christian Zacharias, Dvořák's Stabat Mater o.l.v. Rozhdestvenski, in After Life van Michel van der Aa bij DNO, een rol in Adam in Ballingschap van Rob Zuidam, bij de Nederlandse Opera in het voorjaar van 2009, in Mussorgski's Liederen en Dansen van de Dood met rietensemble Calefax, Bach's Johannes Passion bij het Gulbenkian Orkest in Lissabon en de Matthäus Passion bij het Brabants Orkest. Tevens was zij opnieuw te horen bij de Bamberger Symfoniker, in de ZaterdagMatinee (première van Legende van P.J. Wagemans) en (Les Nuits d'été, Le Spectre de la Rose van Berlioz), concerten met het Schoenberg Ensemble, concerten met Holland Symfonia (Mahler) en een cross-over project met balletgroep Leine Roebana en l'Orchestre Philharmonique de Radio France. Ook had ze veel succes bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest en met de Caracal (muziektheater naar een monoloog van Judith Herzberg). Haar vertolking in Legende van PJ Wagemans was een enorm succes (DNO). Daarnaast waren er concerten met het Asko/Schoenberg Ensemble en Europa Galante.
Toekomstige engagementen zijn onder meer met het Staatsorkest van Mainz, het Royal Philharmonic Orchestra en het Sinfonie Orchester Baden-Baden, evenals diverse producties bij de Nederlandse Opera zoals Elektra (Strauss), Marilyn Monroe (Robin de Raaff en Die Walküre (Wagner).
