Le Chat Noir

130129150528_3174

Flyer Le Chat Noir

Foto: Ton van Til. Op foto: Leslie Humbert.

Theatercafé Le Chat Noir was een populaire broedplaats voor artiesten uit het variété, cabaret en muziek tijdens de Fin de Siècle in Parijs en trekpleister voor de culturele bohemien. Hiermee begint voor de kunstenaarswijk Montmartre een roemruchte periode als kloppend hart van Parijs, waarin kunstenaars elkaar inspireren en chansonniers vol melancholie zingen over het leven en de liefde.

Voor artistiek leider Ed Wubbe is dit het vertrekpunt voor zijn gelijknamige choreografie ‘Le Chat Noir’, waarin het thema van de bohemien in het rijke Franse muziekrepertoire centraal staat. Wubbe combineert de muzikale poëzie in chansons van o.a. Édith Piaf en Jacques Brel met de operateske muziek van Jacques Offenbach.

‘Resident choreographer’ Felix Landerer laat zich inspireren door Eric Satie, behalve een geniale Franse componist ook bohemien van het eerste uur en vaste bezoeker van Le Chat Noir. Landerer vroeg de Duitse componist Christof Littmann een moderne bewerking te maken van muziek van Satie. Met zijn vloeiende dansstijl maakt Landerer prachtige sculpturen in beweging.

Op muziek van de Franse jazzcomponist Pierre Louis Garcia-Leccia creëerde huischoreograaf Marco Goecke in 2009 een van zijn beste stukken voor Scapino. In ‘Supernova’ vindt de ongeremde originaliteit van Goecke een bondgenoot in de vrijheid van de jazz. In de microkosmos van het podium speelt Goecke inventief met beweging en licht, maar legt vooral zijn ziel op indringende wijze bloot. In zijn typerende stijl met de razendsnelle bewegingen, de duistere sfeer en de vele subtiele vondsten, bereikt Goeckes creativiteit in ‘Supernova’ een hoogtepunt.

Choreografie:  Ed Wubbe, Felix Landerer, Marco Goecke
Muziek: Erik Satie,
Jacques Brel, Edith Piaf, Jacques Offenbach, Pierre Louis Garcia-Leccia e.a.
Speelperiode: februari 2013 - mei 2013

130206161931_3179
130206161937_3104