Daags voor de première van vaste seizoensafsluiter Twools, is het een enorme chaos in de kamer van de artistiek directeur Ed Wubbe. Lukraak verspreid liggen trainingskleren, handdoeken, krantenknipsels, notitieblokken, papieren, schetsen, dvd’s, cd’s en video’s. Als de balletmeester binnenkomt voor aanwijzingen, improviseert Wubbe met een blaadje en een lucifersdoosje een toneelmaquette om de precieze plaats van een toneelobject aan te duiden. Met zijn jongensachtige grijns is Wubbe de vraag voor: “Ja hoor, toch kan ik hier alles vinden, volgende week ga ik heus wel opruimen.”
En dan steekt hij onmiddellijk van wal.
Ed Wubbe: “Voordat de eerste première op de planken staat hebben we al een aardig druk programma achter de rug. We beginnen in augustus, een paar dagen nadat we van vakantie terugkomen met een optreden op de opening van het nieuwe station Blijdorp. Een fraai begin in een prachtig decor. Een week daarna naar Amsterdam voor het optreden in het Vondelpark Openluchttheater en in hetzelfde weekend naar Biddinghuizen voor Lowlands. Weer een week later zijn we terug in Amsterdam op vrijdag voor de opening van de Uitmarkt op de dam en op zondag voor een optreden in de Stadsschouwburg. Begin september gaan we dan weer naar Den Haag voor de Open Dag in het Lucent Danstheater en hebben we een week later in Rotterdam het weekend met het festival De wereld van Witte de With.
Daarbij organiseren we ook nog op 2 oktober het Gala van de Nederlandse Dans in Maastricht tijdens de Nederlandse Dansdagen. Een hele eer, maar ook een hele klus. Op die avond worden ook de Zwanen uitgereikt. Dit zijn de prijzen voor de beste dansproductie en de beste dansprestatie, waar dit jaar onder andere één van onze dansers, Mitchell-lee van Rooij, is genomineerd! Samen met de nieuwe directeur Peggy Olislaegers werk ik aan een goede balans tussen de prijsuitreikingen en de dansstukken die we presenteren. Ik durf te zeggen dat we een bijzondere avond hebben samengesteld met korte stukken die speciaal voor dit gala zijn gemaakt en waar het Limburgs Symfonie Orkest een belangrijke rol in speelt. We brengen een pas de deux die Marco Goecke maakt voor Bonnie Doets en Mitchell-lee van Rooij op muziek van Stravinsky’s Vuurvogel live uitgevoerd door het LSO. Tom Holkenborg, alias Junkie XL, maakt drie muziekstukken van drie minuten, die ook live worden gespeeld door het orkest, en waar drie choreografen een stuk voor maken. Dat zijn Guy & Roni, Wies Bloemen en Ted Brandsen van Het Nationale Ballet die een klassieke pas de deux maakt. En ik ben in contact met Emio Creco. Hij is nu in overleg met het LSO op welk muziestuk hij een creatie maakt. We sluiten de avond af met ‘Holland’.
De dag na het gala staan we met het duet ‘Scherza Infida’ op het GDMW festival in de Rotterdamse Schouwburg.
En dan moet het seizoen eigenlijk nog beginnen! Eerst met ‘Holland+’.
Deze avond bestaat uit een reprise van mijn ballet ‘Holland’ en twee premières. De eerste is de Nederlandse première van het ballet ‘Suite Suite Suite’ van onze huischoreograaf Marco Goecke. Ook al is hij internationaal nu zo beroemd dat de gezelschappen vechten om zijn werk, met ons heeft hij een speciale band die wat mij betreft nog lang blijft. ‘Suite Suite Suite’ maakte Goecke in 2008 voor het Leipziger Ballet op Bach’s vierde Orkestsuite in D groot BWV 1069. In dit ballet gebruikt Goecke zowaar kleur, en kennelijk inspireerde de structuur van zo’n typische barokke suite hem tot de vorm van een voor zijn doen opvallend lichtvoetig divertissement met een centraal paar. De tweede première is van onze danser/choreograaf Loïc Perela, die zijn debuut maakt als choreograaf voor het grote repertoire. Twee jaar geleden heeft hij de Scapino Productieprijs gewonnen op het Internationale Choreografen concours waar ik artistiek leider van ben. Tot nu toe heeft hij voor TWOOLS korte stukken gemaakt, maar nu acht ik de tijd rijp voor het grotere werk.
In december en januari maken we een korte tour met ‘TWOOLS at the Opera’. We hebben daarvan net de première achter de rug, maar ik verheug me nu al om het terug te halen en er mee te gaan reizen. Tussendoor gaan we eind december naar Stuttgart waar we in het Kammertheater ‘De Notenkraker’ uitvoeren. Heel bijzonder, want dat is het theater waar jaarlijks Marco Goecke’s Notenkraker door het Stuttgart Ballet wordt uitgevoerd. Dit jaar echter was het voor hen onmogelijk en hebben ze ons uitgenodigd.”
“Waar ik me ook erg op verheug, is het project ‘Songs for Drella’ dat in februari in première gaat. ‘Drella’ is een samentrekking van Dracula en Cinderella en is de bijnaam die Andy Warhol had bij zijn intimi. Twee van zijn protégés uit The Velvet Underground, Lou Reed en John Cale, maakten in 1989 het album Songs voor Drella, een ode aan Warhol die in 1987 plotseling overleed. Op de vijftien songs van dit album maken Marco Goecke en ik samen een stuk waarin de muziek van de warhol-scene centraal staat. Het concept staat nog helemaal in de kinderschoenen, want zowel Marco als ik hebben het nu te druk gehad om de plannen al volledig uit te werken. In juli gaan ontwerpster Pamela Homoet en ik naar Stuttgart om samen met Marco en zijn team het project te bespreken.
We eindigen het jaar weer met TWOOLS, waar we al druk mee bezig zijn, maar waar ik nog nietsover los kan laten.”
Je hebt nu een aardig beeld gegeven van alle producties die jullie dit seizoen gaan doen. Zijn er ook al plannen voor de volgende seizoenen?
Wubbe: “Dat kun je wel zeggen, ja. We willen een aantal producties met live muziek uitvoeren en om samen te werken met muziekensembles moet je jaren van te voren data plannen waarop musici beschikbaar zijn. Ik kan alvast een tipje van de sluier oplichten.
Voor seizoen 2011-2012 willen we een Barok-avond presenteren met live begeleiding door het fenomenale Combattimento Consort Amsterdam o.l.v. Jan Willem de Vriend.
In het seizoen daarna, 2012-2013 staan er al twee heel belangrijke projecten op stapel. De eerste is het terugbrengen van ‘Romeo en Julia’. In 1995 hebben we onder de muzikale leiding van Henk Vermeulen een bijzonder ensemble daarvoor samengesteld. Djembé-speler Aly N’Diaye Rose en tablaspeler Sandip Bhattacharya, twee virtuoze percussionisten die de muzikale motor vormden in het toenmalige ensemble, onderzoeken welke andere muzikanten voor het nieuwe ensemble gezocht moeten worden.
In 2013 is het honderd jaar geleden dat ‘Le Sacre du Printemps’ van Stravinsky en Vaslav Nijinksy in première ging en met één klap zowel de muziek als de dans de twintigste eeuw in werden geslingerd. Om dat te vieren brengen we mijn Sacre uit 1996 terug. Samen met het Amsterdams Pianokwartet, dat die wonderlijke bewerking speelt die Maarten Bon indertijd maakte van de Sacre voor vier piano’s.
Voor het tweede stuk van die avond gaat Marco Goecke een nieuw stuk maken, ook met het Amsterdams Pianokwartet.
En ik ben erg tevreden over de stukken die de choreograaf Loïc Perela heeft gemaakt, die wil ik ook nog ruimte geven.
Dus al met al zit ik de komende seizoenen met het luxe-probleem dat er nu zoveel talentvolle mensen met ideeën, inspiratie en vakmanschap zijn dat ik moeite heb daar allemaal ruimte voor te maken.”
